<$BlogRSDUrl$>
Tuesday, March 23, 2004
சாவி கிடைச்சாச்சு 
இதோ எனது வலைக்கதவு திறந்துவிட்டது. கஷ்டப்பட்டு சாவி போட்டு கதவை திறந்து உள்ளே வந்தாச்சு.
அடுத்து என்ன?
அடுத்து என்ன?
அடுத்து என்ன?
இங்கே என்ன எழுதறது? எப்படி எழுதறது?
மில்லியன் டால்ர் கேள்வியா இது? விடை கிடைக்க மாட்டேங்குதே...
அட அரை மணி நேரமா யோசிக்கிறேங்க... ம்ஹூம் இது சரிப்பட்டு வராது.
சரி சுத்தி இருக்கிற வலைப்பின்னல்களை சுத்தி பார்க்கலாம்ன்னா தலை சுத்தி மயக்கம் வராதது மட்டும் தான் பாக்கி.
யப்பா என்ன இது தமிழ்ல இவ்வளவு வலைப்பின்னல்களா? அத்தனையும் தனக்கென ஒரு தனி முத்திரையுடன்.
இந்தப்பக்கம் பார்த்தா ஒருத்தரு கிறுக்கறாரு, அந்தப்பக்கம் ஒருத்தரு சத்தமே இல்லாம ஆப்பு வைக்கறாரு.
அவர் சிந்தனையை சிதறவிட்டா, இவர் எண்ணங்களை பகிர்ந்துக்கிறாரு.
இதெல்லாம் சரிப்பா, நீ என்ன செய்யப்போற அத மொதல்ல சொல்லு அப்படின்னு நீங்க சொல்லறது சத்தமாவே கேட்குது.

ஃபோன் பண்ணி நண்பனிடம் கேட்டா...மச்சி கவிதை எழுதுடான்னு பொசுக்குனு சொல்லிட்டான், ஆனா கடைசி வரைக்கும் கவிதைன்னா என்னன்னு சொல்லவே இல்லை பாருங்க.

கதை எழுதலாமா?? சரி நல்லா எழுதலாம். சின்ன வயசுல படிச்ச பாட்டி வடை சுட்ட கதை மட்டும் தான் தெரியும், அது தான் எல்லோருக்கும் தெரியுமே அதை யாரு படிப்பாங்க??

கட்டுரை?? நடுவுல நானே தூங்கிட்டன்னா?? சிவராத்திரி அன்னிக்கு ட்ரை பண்ணி பார்க்கலாம்.

இதோ... வலையை சுத்துனப்போ நண்பர் காசி ஆறுமுகம் வலை பரப்ப கூப்பிடறது காதுல விழுந்தது. அவர் சொன்ன மாதிரியே செய்யலாம்னு முடிவு பண்ணிட்டேன்.

அட அதுதாங்க, என்னை சுத்தி நடக்கறது, நான் நடக்கறது, என்னை நடக்க வைக்கறது, எனக்கு உள்ளே / வெளியே நடக்கிறது, என்னை பத்தி நீங்க நினைக்கிறது, உங்களை பத்தி நான் நினைக்கிறது இதை எல்லாம் நானே... நான் மட்டுமே சொந்தமா எழுதப்போறேன். அதுவும் கொங்கு தமிழும் இங்கிலீசும் கலந்த ஒரு காக்டெயில் கலவையா எழுதலாம்னு இருக்கேன். நீங்க என்ன நினைக்கிறீங்க?

சரி... நான் ரெடி.... நீங்க ரெடியா ??

ஒரு நிமிஷம்... நானும் தமிழ்ல்ல யுனிக்கோட் முறையில எழுதறதுக்கு உதவி செஞ்ச நண்பர் சங்கருக்கு நன்றி சொல்லிக்கறேங்க.

சங்கர் அண்ணே ரொம்ப டேங்க்ஸ் :)
மறுமொழிகள் | பின்தொடர்புகள்